top of page
Ara
  • bezginingunlugu

BENİM MUTSUZ ÇOCUKLUĞUM

Benim mutsuz çocukluğum, bulanık

Bir asık yüz gölgesinde titreyerek

Baba korkusuyla geçti.

Sevinç bile sert eserdi odalarda

Susmak saygı, gülmek ayıp, izinsiz

Konuşmak en büyük suçtu.


İlkyazımda filizimde dalımda

Çocuk kusurlarımda, çocuk suçlarımda

O rüzgar yıllarca, yıllarca esti.

Sanki üzerimden yeryüzü geçti

Gövermedi gövermiyor bir türlü

Yüreğimde ezilen yaşam tutkusu.


(Alıntıdır)

3 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Bir Veda

Diyorsun ki

Diyorsun ki "Tamam şu eşiği de geçeyim sonrası düzlük", Düzlük sandığın yere geliyorsun, Bi bakıyorsun orası da yokuş, Hiç Bitmiyor.

Comentários


Yazı: Blog2_Post
bottom of page